แสงสีสลัวภายในสถานบันเทิงกึ่งบ่อนหรูหรา ส่องกระทบกับเฟอร์นิเจอร์หนังราคาแพงและเสียงดนตรีคลอเบาๆ อานนท์นั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวสีดำสนิท จิบวิสกี้ในมืออย่างสบายอารมณ์ รูปร่างสูงสง่าของเขาสง่างามสมกับเป็นหัวหน้ากลุ่มผู้มีอิทธิพล รอบกายเขามีลูกน้องคนสนิทคอยดูแลอย่างใกล้ชิด รุจน์และจอมยืนอยู่ด้านหลังโซฟา ในขณะที่คิมหันต์ถูกนำตัวเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ
เมื่อคิมหันต์เดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าโซฟา อานนท์ก็ละสายตาจากแก้ววิสกี้ เงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างช้าๆ เป็นครั้งแรกที่ดวงตาของทั้งสองประสานกัน
ในชั่วขณะนั้น ราวกับมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ แล่นผ่านร่างของทั้งคู่ ต่างฝ่ายต่างสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจที่แผ่ซ่านออกมาจากอีกฝ่าย อานนท์รู้สึกถึงความสงบนิ่งแต่แฝงไว้ด้วยความคมกริบในแววตาของชายหนุ่มตรงหน้า มันไม่ใช่สายตาของลูกน้องธรรมดาที่เพิ่งเข้ามาใหม่
คิมหันต์เองก็รับรู้ได้ถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากอานนท์ รัศมีของควา
