"อย่าไปสนใจคำพูดเค้าเลยค่ะพี่กาย" ภริตาปลอบใจการันต์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลหลังจากที่เห็นเขายืนนิ่งราวกับครุ่นคิดกับคำพูดของอานนท์ ดวงตากลมโตของเธอมองการันต์ด้วยความเป็นห่วง
การันต์กวาดสายตามองไปรอบๆ ร้าน Cozy Cakes & Brew ของเขาอย่างรักใคร่ ก่อนจะหันกลับมามองภริตาและส่งยิ้มอบอุ่นให้เธอ
"ช่างเถอะ พี่ไม่ได้ใส่ใจหรอก แต่ยังไงก็ขอบใจภีมมากนะที่ช่วยออกตัว มันทำให้พี่รู้สึกว่าภีมก็รักและผูกพันกับร้านนี้ ถึงแม้จะทำงานได้ไม่นาน" การันต์เอ่ยด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง
"ภีมพูดไปตามความรู้สึกที่ภีมสัมผัสได้ค่ะ เค้าไม่ได้รู้จักพวกเราดี ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาว่าให้เรา" ภริตาพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
"ค**ำมืดแบบนั้นเค้าไม่มีวันเข้าใจความอบอุ่นอ่อนโยนหรอกค่ะ" ภริตาพูดพร้อมกับจ้องมองไปยังที่ใดที่หนึ่งในอากาศด้วยความโกรธเคืองเมื่อนึกถึงอานนท์ น้ำเสียงของเธอแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อย
การันต์รู้สึกสงสัยในคำพูดและน้ำเสียงที่
