เราเป็นบ้าอะไร ..รัญณาคิดอยู่ในใจตอนที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ทำเหมือนหึงหวงเขาไปได้ ในเวลานี้ความคิดและความรู้สึกมันเริ่มจะส่วนทางกัน แต่เขาเป็นคนชวนเองนี่..เราไม่ได้ขอไปด้วยสักหน่อย
"จะแต่งตัวอีกนานไหม"
"เสร็จแล้วค่ะ" คงไม่มีผู้หญิงที่ไหนแต่งตัวเร็วเท่ากับเธอแล้วล่ะ แค่นี้ทำเป็นบ่น ว่าแล้วรัญณาก็รีบเดินตามลงมา
"คุณรันจะให้คุณรัญไปด้วยเหรอครับ"
"ดีนะที่มีแค่สองรัน..ถ้ามีมาเพิ่มอีกรันนี่ผมมีหวังปวดหัวแน่" เขาไม่ได้สนใจท่าทีที่คนขับรถตกใจเลย แต่เขาขำชื่อเธอที่มีชื่อเหมือนเขามากกว่า
แต่รัญณาไม่..เพราะเธอแอบสังเกตอาการของคุณลุงคนขับรถ มันต้องเป็นแบบที่คิดไว้แน่ คุณลุงคนนี้คงไปรู้เรื่องอะไรมา ถึงได้ตกใจว่าเธอจะไปด้วย
รันเวย์เดินอ้อมไปขึ้นรถที่มีนายเสริมเป็นคนขับ ส่วนรัญณาก็เปิดประตูเข้าไปนั่งข้างๆ เขา
ลุงเสริมไม่มีโอกาสที่จะโทรไปรายงานเจ้านายก่อน เพราะพวกเขาติดรถมาด้วย ถ้าไปคนละคันยังพอ
