แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบตึกระฟ้าใจกลางเมืองหลวงจนเกิดเป็นภาพสะท้อนวับวาวราวกับเกล็ดปลาทองที่ลอยล่องอยู่บนผืนฟ้า ภายในห้องรับแขกของเพนต์เฮาส์หรูที่ดูเงียบสงบในตอนแรก กลับเริ่มมีความเคลื่อนไหวเมื่อพยัคฆ์ร้ายอย่างขุนเขานั่งจิบไวน์รสเลิศอยู่ในมาดนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล
สายตาคมกริบของเขาจ้องมองไปยังแพรวาที่กำลังสาละวนกับการจัดกระเป๋าเดินทางใบเล็กด้วยความสงสัย วันนี้พี่ขุนเขาดูจะมีความลับเยอะเป็นพิเศษ แถมยังทำหน้ากรุ้มกริ่มเหมือนคนมีความสุขล้นปรี่จนคนมองอย่างแพรวาอดจะระแวงไม่ได้
"พี่ขุนขา สรุปว่าจะบอกแพรได้หรือยังคะว่าจะพากันไปไหนกันแน่ บอกให้แพรเตรียมทั้งชุดราตรี ทั้งชุดว่ายน้ำ นี่พี่ขุนจะพาแพรไปติดเกาะร้างเหมือนตอนนั้นอีกรอบหรือเปล่าคะเนี่ย แพรยังเข็ดไม่หายเลยนะ"
แพรวาแหวใส่สามีตัวดีพลางค้อนวงใหญ่ใส่คนขี้แกล้งที่นั่งไขว่ห้างหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี
"ไม่ได้พาไปทรมานที่เกาะร้างหรอกจ๊ะแพรวา พ
