แกอยากตายนักใช่ไหมไอ้สิงห์

ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักหน่วงราวกับจะร่วมไว้อาลัยให้แก่เหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น ขุนเขาขับรถสปอร์ตฝ่าม่านน้ำฝนด้วยความเร็วสูงมุ่งหน้าสู่โกดังร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา หัวใจของพยัคฆ์ร้ายเต้นรัวแรงด้วยความโกรธแค้นที่สุมอก แต่ลึกๆ ในความรู้สึกกลับมีความสังหรณ์ใจบางอย่างที่น่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก มือหนากำพวงมาลัยแน่นจนขาวซีด แววตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่เป้าหมายเบื้องหน้า เมื่อเขาไปถึงโกดังร้างที่ดูทรุดโทรมและมืดมิด ขุนเขาไม่รอช้าเขาถีบประตูรถออกมาพร้อมปืนคู่ใจในมือ ลูกน้องของเขาที่ล้อมที่นี่ไว้รีบวิ่งเข้ามาสมทบ "นายน้อยครับ ไอ้สิงห์มันซ่อนตัวอยู่ข้างในครับ มันบอกว่าถ้าใครเข้าไปมันจะระเบิดที่นี่ทิ้งทันที!" "พวกมึงถอยไปให้หมด กูจะเข้าไปหามันเอง" ขุนเขาคำรามสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "ชีวิตของกูคนเดียว แลกกับความสงบสุขของเมียและลูกกู กูยอม!" ขุนเขาก้าวเท้าเข้าไปในโกดังที่เต็มไปด้วยกลิ่นอั