บทที่ 61

1354 คำ

"คนอะไรจะหลับง่ายปานนั้น คุณไม่กลัวผมเลยเหรอ" ชายหนุ่มนอนไม่หลับเพราะพื้นมันเย็นและแข็งมาก แถมไม่มีผ้าห่ม..ร่างหนาค่อยๆ คืบคลานขึ้นมาบนเตียง "หวังว่าคงจะไม่ตื่นขึ้นมาโวยวายนะ" เขาไม่คิดจะล่วงเกิน แต่จะให้นอนข้างล่างก็คงไม่ไหว เวลาผ่านไปดึกดื่นของคืนนั้นเอง อึบ! ในขณะที่หลับสนิท..ได้มีวัตถุบางอย่างกระแทกเข้าตรงพื้นที่สุดหวง จนรู้สึกจุก ดวงตาคมมองต่ำลงมา..มันคือขาของหญิงสาวที่พาดทับ "หึ.. เกือบสูญพันธุ์" พอรู้ว่าน้องชายตัวเองปลอดภัย โรมันก็เลยปล่อยให้เธอใช้ร่างกายของเขาเป็นหมอนข้าง เช้าวันต่อมา.. "นาง..นาง.." ในขณะที่นางแม่ของนาฬิกากำลังออกมารอตักบาตร ก็ได้มีป้าข้างบ้านกวักมือเรียกเบาๆ "มีอะไรพี่" "ลูกสาวมึงตื่นหรือยังวะ" "เมื่อคืนนี้มันมีงานเลี้ยงที่ทำงาน" นางคิดว่าให้ลูกได้นอนต่ออีกหน่อยค่อยปลุก "กูจะบอกอะไรมึงให้นะ เมื่อคืนนี้กูเห็นลูกสาวมึงมากับผู้ชาย" เสียงป้าข้างบ้านกระซิบ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม