บทที่ 36 //18++

1267 คำ

"ปล่อยค่ะ" หญิงสาวเคลิ้มไปกับลีลาการจูบของเขาอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็เลยรีบเรียกสติกลับมา ชายหนุ่มยกใบหน้าขึ้นเล็กน้อยแบบเสียดาย แต่ก็หยุด เพราะถ้าอย่างงั้นคงห้ามใจตัวเองไม่ได้แน่ และถ้ายังนอนอยู่กับเธอแบบนี้ เขาคงต้องได้คลั่งตาย..คนร่างหนาลุกขึ้นได้ก็เดินออกจากห้องนั้นมา หญิงสาวก็ไม่คิดจะสนใจ..ดีเหมือนกันไปนอนห้องอื่นเลยได้ยิ่งดี เช้าวันต่อมา.. อัปสรสุดารีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะออกมาเพราะกลัวว่าเขาจะหายไปเหมือนเมื่อวาน "ตอนนี้ร่างกายของฉันแข็งแรงมากแล้ว คุณให้ฉันกลับไปหาลูกได้หรือยัง" "ยัง" ตอนนี้สิงหราชกำลังมัววุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือพิมพ์ โดยที่ไม่ได้เงยหน้ามามองคนถามเลยด้วยซ้ำ "ฉันไม่ได้ป่วยสักหน่อย" มือหนายื่นไปยกกาแฟขึ้นมาจิบ แต่สายตาก็ไม่ได้ละไปจากหนังสือพิมพ์ฉบับนั้น เหมือนไม่ได้สนใจคนที่กำลังพูดอยู่ พอเขาทำเป็นไม่สนใจ หญิงสาวก็เลยออกจากบ้านนั้นมา เพื่อที่จะชมวิวทิวท

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม