"เมื่อกี้พี่ว่าอะไรนะ" มือที่อุ้มลูกอยู่เริ่มจะไม่มีเรี่ยวแรง แต่ก็ยังคงกอดลูกไว้ให้แน่น
"ตอนนี้แม่ของเราอยู่โรงพยาบาล" ดัมมี่พูดพร้อมกับจ้องมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าแบบสำรวจ เธอดูเปลี่ยนไปมาก แต่เค้าโครงความสวยไม่ได้ลดน้อยลงเลย หรืออาจจะสวยกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะดูมีน้ำมีนวลขึ้น
"แม่" หญิงสาวพูดได้แค่นี้ก็เงียบไป คงถึงเวลาแล้วที่เธอจะกลับไปเผชิญทุกอย่าง หนีแบบนี้อีกต่อไปคงไม่ได้
"เรากลับมาอยู่ประเทศไทยตั้งแต่เมื่อไร" เรื่องที่เธอไปอยู่เมืองนอกดัมมี่รู้ดี แต่เขาไม่รู้ว่าเธอกลับมาแล้ว
"นานแล้วค่ะ..ว่าแต่พี่ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้" เพราะที่นี่เป็นจังหวัดเขตชายแดนเลยก็ว่าได้
"เหยียบเล็บคนใหญ่คนโตมา..ก็เลยถูกย้าย" เขารู้ดีว่าใครเป็นคนอยู่เบื้องหลังของการถูกสั่งย้ายในครั้งนี้
"หมายความว่ายังไงคะ"
"ช่างมันเถอะมันผ่านไปแล้ว ว่าแต่เราเตรียมตัวเลยนะ คืนนี้พี่จะพากลับบ้าน"
"ขอบคุณค่ะ" หญิงสาวไม
