ปล่อยให้เป็นไป

วันนี้เจนิสตื่นแต่เช้าเพราะนอนไม่หลับ เธอลงมาเดินเล่นที่สวนหน้าบ้าน ชมดอกไม้ และรับแสงแดดอ่อนๆ สาวรับใช้สองคนคอยเดินตามเพื่อดูแลอยู่ไม่ไกล พารัมที่พึ่งตื่นนอนเปิดม่านรับแสงจากกระจกบานใหญ่ เห็นเจนิสที่สนามหน้าบ้าน ชายหนุ่มยืนมองเธอโดยไม่รบกวน แต่หญิงสาวก็หันมองขึ้นไปเห็นเขาพอดี เจนิสโบกมือทักทายพารัมพร้อมด้วยรอยยิ้มที่สดใส ชายหนุ่มยกมือโบกตอบ -ปัง-เสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับร่างของเจนิสที่ล้มลงไป พารัมตาเบิกกว้างตะโกนลั้นสุดเสียง ''ไม่ เจส ไม่ ไม่ๆ เจสสสสส แฮกๆ'' พารัมที่ใบหน้าเปียกชุมไปด้วยเหงื่อสะดุ้งตื่นจากความฝัน ''ฝันหรอ เราฝันไปหรอ ทำไมมันเหมือนจริงหรือเกิน เจส!!!''พารัมพึ่มพัมกับตัวเอง หัวใจเขาเต้นแรงราวจะหลุดออกมา ร่างสูงรีบเข้าห้องน้ำอาบน้ำแต่งตัวทันที ก่อจะรีบลงมาด้านร่างของตัวบ้าน ''คุณเจนิสตื่นรึยัง''พารัมเอ่ยถามสาวรับใช้ันทีเมื่อลงมาถึงชั้นล่าง ''คุณหนูตื่นได้สักพักแล้วค่ะต