พายุกระตุกยิ้มน้อยๆที่มุมปากอย่างพอใจเมื่อได้เห็นอากัปกิริยาของดาวประดับ เขารู้ดีว่าความคิดคนตรงหน้าตอนนี้กำลังสับสนไม่น้อย ในหัวของเธอคงจะคิดไปไกลแล้ว ทั้งๆที่หล่อนเพิ่งจะมอบรสสวาทแสนวาบหวามให้เจนิสาไปแท้ๆแต่พอคล้อยหลังได้ไม่ทันไร กลับมีชายอื่นเข้าไปมอบรสสวาทที่ดูจะถึงใจกว่าให้แทน
''ออ ใช่ ฉันก็ได้ยินเจนิสาเรียกไอ้นี้ว่าลีรอยส์เหมือนกัน ลีรอยส์จ๋า ผัวขา เดียวหาว่าใส่ร้ายลองใส่หูฟังแล้วเพิ่มเสียงดังๆดูสิ!!!''ผมโยนแอร์พอร์ทไปให้เธอ แต่ดาวประดับในตอนนี้น้ำตาไหลรินพร้อมโยนมือถือผมไปไกลราวกับรังเกียจ
''ฉันไม่อยากได้ยินไม่อยากเห็นอะไรทั้งนั้น ฮื้อๆ เจส ทั้งๆที่ฉันคอยปกป้องเธอแท้ๆ ทำไมเธอถึงเลือกมันตลอด ฮื้อๆ ทำไม ทำไมต้องเป็นมันทุกครั้ง ฮื้อๆ เธออยากลืมฉันแต่เลือกจะเก็บมันไว้ในทุกความจำอย่างงั้นหรอ ฮื้อๆ'' ดาวประดับโอดครวญราวกับคนที่หัวใจแตกสลาย พายุรู้ดีว่าไม่มีความโกรธเกลียดหรือความริษยาใด
