ตอนที่ 57 เหยื่ออารมณ์
“นี่เธอว่าอะไรนะอังศุมา”
“ฉันแอบระแคะระคายเรื่องพวกคุณสองคนมานานแล้ว และวันนั้นฉันก็ขับรถตามพวกคุณไป คุณไม่ใช่หรอที่เป็นคนทิ้งมันไว้ข้างถนน โชคดีแค่ไหนแล้วที่ฉันไปเจอมันก่อน เพราะตอนนั้นมันเป็นลม สลบอยู่ข้างทาง ฉันก็เลยเอาติดรถมาด้วย” อังศุมาพูดด้วยความเจ็บแค้นใจ ร่างสั่น น้ำตาไหลอาบใบหน้า หล่อนรู้อะไรมากกว่านั้น ที่อัคคียังไม่รู้ “ฉันรู้เรื่องนี้มาสักพักแล้วค่ะ รู้แม้กระทั่งว่าคุณกับนังพิมพ์แต่งงานกัน แต่ตอนนั้นฉันก็ไม่ได้ติดใจอะไร คุณแต่งงานกับมันเพราะอะไรก็น่าจะรู้ดี แต่บางครั้ง ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่าคุณกำลังมีใจให้มัน คุณหึง คุณหวง ที่เห็นมันไปกับคุณปริยภัทร!!”
“...” อัคคีนิ่ง ไม่ได้ตอบโต้กลับ ปล่อยให้หญิงสาวตะเบงเสียงด่าทั้งน้ำตา เพราะถึงอย่างไรหล่อนก็ลุกมาตบเขาไม่ได้หรอก
“ที่คุณแอบตามมันไปบ่อยๆ เพราะคุณรักมัน....คุณรักมันใช่ไหมตอบมาสิ!!”
“นั่นมันเรื่องของฉัน”
