ตอนที่ 61 หนึ่งปีต่อมา
...หนึ่งปีต่อมา...
@ภาคใต้ของประเทศไทย
หญิงสาวรายหนึ่งซึ่งอยู่ในชุดม่อฮ่อมสีน้ำเงินตัวโคร่ง กำลังนั่งคัดปลาที่ชาวประมงเพิ่งนำขึ้นมาจากทะเล อากาศช่วงบ่ายค่อนข้างร้อน แต่ก็ยังพอมีลมทะเลพัดผ่าน หลังจากนั่งคัดปลาเสร็จ เธอก็นำปลาที่ได้ไปส่งต่อให้กับแผนกต่อไป เธอแบกตะกร้าปลาจนชิน ฝามือเรียวที่เคยนุ่มนวลเริ่มหยาบกระด้างเพราะทำงานหนักแทบทุกวัน เนื่องจากช่วงนี้ปลาทะเลกำลังเป็นที่ต้องการของตลาด
หลังจากงานของช่วงบ่ายผ่านพ้นไป เธอก็เดินไปนั่งรอที่ศาลาเพื่อพักเหนื่อย บรรดาคนงานเริ่มทยอยขึ้นมาเพราะถึงเวลาเลิกงานแล้ว ซึ่งที่นี่มีข้าวให้ทานทั้งสามมื้อ เช้า เที่ยง เย็น
“เป็นไงบ้างพิมพ์ วันนี้เหนื่อยไหม” ชายผิวเข้ม หน้าตาไม่เป็นมิตร แต่นิสัยเป็นมิตรเอ่ยถามพร้อมหย่อนสะโพกลงนั่งข้างๆหญิงสาวซึ่งตัวเล็กกว่ามาก
“ก็เหนื่อยทุกวันนั่นแหละพี่ตะวัน”
“ก็ข้าเห็นเอ็งแบกนั่นแบกนี่ทั้งวัน นึ
