“น้ำมนต์ เป็นไงบ้างครับ พี่เป็นห่วงแทบแย่”
ชนทัตพุ่งตัวเข้าไปหาณกมลทันทีที่มาถึงโรงพยาบาลพร้อมด้วยกระเช้าเครื่องดื่มบำรุงกำลังและดอกไม้ช่อโต ท่าทีราวจะเป็นจะตายทำเอาปุณณิธิหนักใจ ปกติเพื่อนรักของเขาไม่เคยใส่ใจผู้หญิงคนไหนหรือแม้แต่จะให้ค่าใครอย่างนี้มาก่อน
บทจะเปลี่ยนเพราะเจอคนที่ใช่ก็ดันเป็นผู้หญิงคนเก่าของเพื่อน แถมเธอยังทำวีรกรรมหักอกเขาเอาไว้อย่างเจ็บแสบจนเขาเสียใจแทบไม่เป็นผู้เป็นคน
อาการของชนทัตทำให้ปุณณิธิน้ำท่วมปาก เห็นแบบนี้แล้วไม่รู้ว่าควรจะบอกความจริงออกไปอย่างไรดี ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าถ้าบอกออกไปแล้วความสัมพันธ์ของเขากับชนทัตจะเหมือนเดิมหรือเปล่า หรืออาจจะมองหน้ากันไม่ติดก็สุดรู้
ตอนนี้ทำได้เพียงภาวนาในใจให้ชนทัตเห่อณกมลแค่ชั่วครู่ชั่วยาม อย่าได้สานต่อความสัมพันธ์ใด ๆ เลย
เพราะเขาเองก็คงไม่ยอมให้เพื่อนถูกผู้หญิงคนนี้หลอก และเขาคงไม่ยอมปล่อยให้เธอไปนอนแบอ้าให้ผู้ชายหน้าไหนสนอง
