คนที่ถูกตำหนิว่าเสน่ห์แรงมองเขาด้วยความงง ไม่ได้ยินเสียงที่เขาคุยกับแม่หรอก แต่ก็พอรู้ว่าเรื่องนั้นอาจเกี่ยวกับเธอเมื่อมีชื่อเธอหลุดออกมาจากปากเขาอยู่หลายครั้ง
“อะไรคะ ฉันไม่รู้เรื่อง”
“หึ หน้าซื่อตาใส แต่อ่อยผู้ชายเก่งที่สุด”
“คุณปุณณ์ มันจะเกินไปแล้วนะ ฉันไปอ่อยใคร ฉันไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย”
“ก็ไอ้หมอยุตม์ไง ทำอีท่าไหนมันถึงไปหาแม่ฉันถึงบ้านแล้วบอกให้แม่ฉันเป็นแม่สื่อแม่ชักให้”
ณกมลเบิกตาโตด้วยความตกใจ คาดไม่ถึงว่าหมอชยุตม์ที่เจอเพียงครั้งเดียวจะชอบเธอจนถึงขั้นเข้าหาผู้ใหญ่ให้ช่วยเหลือ
“ไง ตกใจอะไร ตกใจที่เหยื่อรายนี้มันหลอกง่ายกว่ารายอื่น ๆ งั้นเหรอ”
“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ ฉันไม่ได้หลอกอะไรหมอยุตม์เลย ฉันแค่...”
“แค่อะไร จะบอกว่าเธอแค่ส่งยิ้มหวาน ๆ ให้มัน แล้วมันก็โง่หลงมาติดกับเธอเองงั้นเหรอ”
“ไม่ใช่ค่ะ คุณกำลังเข้าใจผิด”
“เข้าใจผิดอะไร ก็เธอบอกฉันเองว่ากับไอ้ทัตเธอก็ทำแค่ยิ้มหว
