“พี่โชคคะ ชลลี่ว่าชลลี่กลับกรุงเทพฯ ก่อนดีกว่า”
ชลลดาโทรหาโชคชัยทันทีที่กลับมายังห้องของตนเองหลังจากเมื่อสักครู่จะลงไปกินอาหารเช้าแต่ดันเดินชนเข้ากับคนแปลกหน้าที่ดันรู้ว่าเธอคือดารา
“อ้าว ทำไมล่ะ ไหนว่าลาป่วยได้จนกว่าพี่จะถ่ายละครเสร็จแล้วกลับกรุงเทพฯ พร้อมกันไงครับ”
“ก็เมื่อกี้ตอนชลลี่จะลงไปกินข้าว ชลลี่เดินชนกับใครก็ไม่รู้ค่ะที่หน้าลิฟต์ เรียกชื่อชลลี่ถูกด้วยค่ะ”
“ไม่ได้ใส่แมสก์เหรอ”
“ใส่ค่ะ ขนาดใส่แมสก์ ยัยสองคนนั้นยังรู้เลยว่าเป็นชลลี่ แต่ชลลี่ไม่ได้ยอมรับหรอกนะคะ”
“งั้นก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ หรือว่าคืนนี้จะให้พี่ไปหาชลลี่ที่ห้องแทนดีล่ะ”
“อย่าดีกว่าค่ะ เกิดมีคนสงสัยว่าชลลี่มาทำอะไรที่นี่ หรือเกิดพี่หมี่หวานรู้เรื่องเข้าว่าชลลี่โกหกเดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่ ได้ความแตกกันพอดี”
“พี่ยังเหลือถ่ายอีกตั้งหลายวัน แบบนี้คิดถึงชลลี่แย่”
“ค่อยกลับไปเจอกันที่กรุงเทพฯ นะคะ อีกอย่างเมื่อคืนพี่ก็ต
