นอกจากจะประสบภัยเกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว ไอ้แดงลูกรักปราบก็เกือบจะได้ลาโลกไปจริง ๆ เช้าตรู่หลังวันมงคลเลยวุ่นวายกันไปถึงลูกน้องเสี่ยต้องรีบวิ่งหาน้ำเข้ามาควบคุมสถานการณ์ ส่วนเจ้าบ่าวที่ไก่ชนหลักหกเกือบจะได้ลงหม้อไปเป็นของทำบุญถวายพระก็นั่งนิ่งหน้าตึงใส่ภรรยากับลูกพี่ลูกน้องมาตลอดทางถึงวัดบ้าน
โคตรแม่มันนิ บ่ให้กูเคียดสิให้กูดีใจสั้นติ! (โคตรแม่มึง ไม่ให้กูโกรธจะให้กูดีใจหรือยังไง!)
สิบเพชรพรรณรายณ์ลอบมองหลานชายที่คิ้วขมวดอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่มาถึงจนพระท่านฉันข้าวเสร็จแล้วมันก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะคลายความโมโหลง ก็เข้าใจแหละว่าครั้งนี้เด็กพวกนั้นทำอะไรที่มันอันตรายมากจริง ๆ หลานเขามันไม่ได้โกรธเรื่องไอ้แดงนักหรอก แต่เป็นห่วงภรรยากับเด็ก ๆ มากกว่า
ทว่าเจตนาของเด็กเหล่านั้นก็หาใช่อยากจะเล่นอะไรไม่เข้าท่าตั้งแต่แรก ข้าวใหม่ปลามัน ลูกสาวคุณเหมยก็คงอยากจะให้ปราบมันประทับใจตอนลืมตาตื่น วิ่งไปช่วยบัว
