“จริง ๆ อ้ายปราบเป็นเศรษฐีที่ปลอมตัวมาเป็นยาจกตลอดเลยเหรอจ๊ะ” ลี่หมวยเหลือจะเชื่อกับสิ่งที่ได้เห็นตรงหน้าเป็นอย่างมาก เมื่อมีโอกาสได้ติดสอยห้อยตามมาทำงานกับปราบในตัวเมือง เข้าใจแหละว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นลูกหลานเศรษฐีของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ด้วยภาพลักษณ์ผ้าขี้ริ้วห่อผ้าขี้ริ้วอีกที
เป็นใครจะเชื่อว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นเจ้าของโครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ในตัวเมือง ที่หลายคนไม่ใช่แค่มีเงินแล้วจะสามารถจ่ายจับจองมันเพื่อเป็นเจ้าของได้โดยง่ายดาย
เรียกได้ว่าบ้านคัดคนเอาสังคมที่จะอยู่ร่วมกันได้เลยด้วยซ้ำ ไม่แปลกใจแล้วที่ครั้งหนึ่งเคยได้ยินบิดาบ่นว่าอยากจะครอบครองมันสักหลัง แต่ก็คงจะไม่ได้อยากซื้อเอาไว้ให้เธอหรือมารดาหรอก ก็คงอยากได้ให้ครอบครัวของเขานั่นแหละ แล้วว่าที่สามีลี่หมวยเป็นเจ้าของมันทั้งหมดขนาดนี้ จะเก็บเอามาน้อยเนื้อต่ำใจทำไม
ตำแหน่งซ้อเล็กอยู่ไม่ไกลเกินฝันแล้ว ก่อนนัยน์ตากลมโตที่ดูตื
