"สวัสดีครับ" ชายหนุ่มไหว้บุพการีของเธอก่อนเป็นอันดับแรก เมื่อเห็นพวกท่านเดินออกมาพร้อมกันทั้งสอง
"อืม" มันคือเสียงรับไหว้ของอิทธิ
พอไต้ฝุ่นได้ยินถึงกับเสียวสันหลัง แต่ก่อนเขาก็ทำปฏิกิริยาแบบนี้..แบบไม่สนใจ เพราะตอนนั้นเขายังไม่มีใจให้กับลูกสาวของท่าน..หรือจะเรียกว่าเกลียดเลยก็ว่าได้
"พ่อคะ" มายมิ้นท์ตรงเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อ น้ำตาเธอหลั่งไหลออกมา โดยที่กลั้นไม่อยู่ เพราะรู้ดีว่าตัวเองทำผิด
"ร้องไห้ทำไม" พ่อยื่นมือไปซับน้ำตาให้ลูกสาวที่อยู่ในอ้อมกอดแบบทะนุถนอม
"มายขอโทษค่ะพ่อ"
พอเห็นน้ำตาของเธอ เขาถึงคิดได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไปบ้าง เขาไม่อยากให้เธอมีน้ำตา เพราะเห็นแล้วมันทรมานหัวใจ
"คือว่าผม..เออ" แต่ก็ดีเท่าไรแล้วที่พ่อของเธอไม่เอาปืนออกมาด้วยถ้าไม่งั้นมีหวังได้ตายแน่
"จะมายืนคุยอะไรกันอยู่ตรงนี้ เข้าไปข้างใน"
"ขะ..ครับ?!" เกินความคาดหมาย ทีแรกคิดว่าจะถูกไล่ตะเพิดออกจากบ้านแทบไม่ทั
