บทที่ 50

1378 คำ

"ถ้าขืนยังดิ้นอยู่อีก จะจูบจริงๆ นะ" มายมิ้นท์จำเป็นต้องได้เงียบ เพราะคนบ้าๆ แบบเขาต้องกล้าทำแน่ ส่วนเจ้าขุนก็เลยต้องนั่งลงเก้าอี้ตัวที่ว่างแบบขัดใจ เพราะรู้ดีว่าไต้ฝุ่นทำประชด "มัวมองอะไรกันอยู่..ดื่มสิ" คนที่ทำลายความเงียบและสายตาของทุกคนที่มองไปดูลูกชายก็คือราชสีห์ แล้วทุกคนต่างก็หันมาสนใจอาหารที่อยู่บนโต๊ะ "กินนี่หน่อยนะ" ไต้ฝุ่นยื่นมือไปหยิบผลไม้ที่อยู่ตรงหน้าเพื่อมาส่งใส่ปากให้กับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตัก แต่ใครจะไปกินลงอายจะตายอยู่แล้ว "ไม่!" หญิงสาวตอบออกไปพร้อมกับปิดปากไว้เพราะกลัวเขาจะจูบ "พ่อครับ ผมกลับนะ" ว่าแล้วไต้ฝุ่นก็ลุกขึ้น อุ้มเอาร่างบางที่อยู่บนตักขึ้นด้วย "ว้ายย!!" มายมิ้นท์ตกใจ รีบโอบกอดต้นคอของเขาไว้เพราะกลัวตก จากที่ผู้ใหญ่ทำเป็นไม่สนใจแล้วก็กลับมาสนใจทั้งสองใหม่อีกครั้ง และตอนนี้หันมาสนใจกันทั้งงาน "จะกินได้หรือยัง" "ก..กินค่ะ" "เรียกพี่ด้วย" "พะ..พี่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม