เช้าวันต่อมา.. ที่มหาวิทยาลัย
เมื่อคืนนี้ไต้ฝุ่นค้างกับดัมมี่ที่บ้าน เช้ามาเขาก็ยืมชุดของดัมมี่ใส่มาเรียน โดยไม่แวะกลับไปบ้านเลย
"ไต้ฝุ่นยังไม่ไปพบทางคณบดีอีกเหรอ" อาจารย์เห็นไต้ฝุ่นเดินเข้ามาในห้องก็เลยถามดู เพราะวันนี้เขามาสายจนเพื่อนเข้าเรียนแล้ว
"ทำไมผมต้องไปพบด้วยครับ" เขาถามออกไปแบบงงๆ เพราะว่าเมื่อคืนนี้เขาไม่ได้กลับบ้านก็เลยยังไม่รู้เรื่องนี้
"ทางคณบดีเรียกผู้ปกครองของเรา"
"อะไรนะครับ?!" ชายหนุ่มรีบกลับหลังหันแล้ววิ่งออกจากห้องไป ถ้าเรียกผู้ปกครองงั้นพ่อกับแม่ของเขาก็ต้องอยู่ในห้องนั้นสิ
ห้องคณบดี.. ชายหนุ่มตรงมาที่ห้องคณบดี
"แล้ว..เออ.." ไม่เคยหวาดหวั่นอะไรเท่านี้มาก่อน จะถามออกไปยังไม่กล้าเลย
"ตอนนี้พวกท่านอยู่ที่ห้องอธิการบดีแล้ว" ถึงแม้เขาจะไม่ได้ถาม แต่ที่นี่ก็รู้แล้วว่าต้องตอบยังไง
"อธิการบดีเลยเหรอครับ" ปาดเหงื่อออกทันไหมเนี่ย แค่ห้องของคณบดีเขาก็แทบจะก้าวขาไม่ออก
