"ปล่อยค่ะ" มายมิ้นท์ยอมเดินออกมากับเขาแต่โดยดี แต่พอออกมาพ้นสายตาของทุกคนแล้ว เธอก็ขอให้เขาปล่อย
"เป็นอะไรอีก" ถามแบบไม่พอใจ เพราะคิดว่าเธอจะเล่นตัวอีกแล้ว
"เจ็บ" หญิงสาวพูดพร้อมกับมองต่ำลงไปที่แขนตัวเอง
"เจ็บเหรอ" ไต้ฝุ่นรีบปล่อยทันทีที่ได้ยิน ..สายตาคมมองตามสายตาของเธอลงไป "มีรอยเล็บข่วนด้วยเหรอ" เขาคิดว่าสุชาดาแค่กำไว้ แต่ไม่คิดว่าจะใช้เล็บจิกเข้าไปในเนื้อบางๆ ด้วย
ที่มายมิ้นท์เจ็บก็เพราะมือของไต้ฝุ่นถูกตรงรอยข่วน
"ไปทำแผลก่อน"
"ไปทำที่ไหน"
"ไปทำกับอาจารย์หมอ"
"ไม่ไป ทำไมต้องทำแผลด้วยแค่นี้เอง"
"จะเรียกว่าแค่นี้ได้ยังไง รู้ไหมว่าเล็บคนมันมีเชื้อโรค" ชายหนุ่มไม่พูดเปล่ายังดึงแขนเธอให้เดินตาม
เวลาต่อมา..
"เราอีกแล้วเหรอ เป็นอะไรมาอีกล่ะ" นี่แหละเหตุผลที่มายมิ้นท์ไม่อยากจะเข้าห้องนี้
"แผลที่มือครับอาจารย์" ไต้ฝุ่นก็เลยจับมือเรียวหงายขึ้นให้อาจารย์เห็นตรงท้องแขน
"เบาๆ กันลงบ้
