เด็กขุนพล

Intro ร่างบางในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีขาวกับกางเกงยีนรัดรูปโชว์สัดส่วนหยุดยืนอยู่กลางสนามบิน บ่งบอกว่าตอนนี้เธอได้กลับมาที่ประเทศไทยบ้านเกิดตัวเองอีก ครั้งหลังจากไม่ได้กลับมาที่นี่เกือบห้าปีนับตั้งแต่วันที่เธอตัดสินใจไปเรียนต่อและเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศเพราะผิดหวังจากความรักครั้งแรก "หวังว่าโลกมันคงจะไม่กลมจนหวนให้เรามาเจอกันอีกนะ" อังอังเอ่ยบอกกับตัวเองก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ไปที่รถยนต์ของพี่ชายเธอที่จอดรอรับอยู่ข้างหน้า "ไง เราจะไปไหนก่อนกลับบ้านก่อนไหม" เอกภพพี่ชายอังอังเอ่ยทักทายน้องสาวที่ก้าวเข้ามานั่งภายในรถด้วยน้ำเสียงเป็นกันเองตามประสาพี่น้อง "ไปที่ร้านก่อนดีกว่าค่ะ อังอยากไปดูความคืบหน้าหน่อยจะได้รู้ว่าต้องแก้ไขอะไรบ้าง" อังอังหันไปบอกกับพี่ชาย ซึ่งเอกภพก็พยักหน้ารับคำเป็นเชิงเข้าใจก่อนจะขับรถออกไปที่ร้านเบเกอรีแห่งหนึ่งที่กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างยังไม่เสร็จสมบูรณ์ดี ใบหน้าหวานมองทอดออกไปยังวิวทิวทัศน์ข้างนอกรถเพราะอะไรหลาย ๆ อย่างเปลี่ยนไปมากในขณะที่เธออยู่ต่างประเทศ "แล้วกัปตันเป็นไงบ้าง" เอกภพเอ่ยถามขึ้นทำลายความเงียบภายในรถ "ก็ดีค่ะ อะไรเข้าที่เข้าทางแล้ว อังคงจะพามาอยู่ด้วย" "แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงอยากกลับไทย" "ที่นี่บ้านอังนี่คะ อังไม่รู้อังจะหนีไปเพื่ออะไร ถึงยังไงตอนนี้เขาก็คงลืมอังไปหมดแล้ว อังก็แค่ใช้ชีวิตของอัง" "เราโตแล้วพี่เชื่อและเคารพในการตัดสินใจของอัง" เอกภพพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นทำให้อังอังระบายยิ้มออกมาด้วยความสบายใจ ไม่นานรถก็จอดสนิทอยู่หน้าร้านเบเกอรีที่กำลังสร้าง ร่างบางเดินลงจากรถเข้าไปตรวจสอบความเรียบร้อยภายในร้านเพราะอีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะถึงกำหนดวันเปิดร้านของเธอแล้ว โดยวันเปิดร้านตรงกับวันเกิดของเธอในวัยยี่สิบสี่ปีพอดีที่เธอตั้งใจกำหนดวันให้ตรงกับวันเกิด ก็เพื่อที่จะให้เป็นของขวัญวันเกิดกับตัวเองในปีนี้ด้วย อังอังใช้เวลาตรวจร้านเกือบหนึ่งชั่วโมงเพื่อให้ช่างเก็บรายละเอียดงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เรียบร้อยก่อนที่จะถึงวันเปิดร้านโดยหลังจากนี้เธอจะมาตรวจงานเองเรื่อย ๆ เพราะก่อนหน้านี้เอกภพพี่ชายเธอเป็นคนจัดการให้ "กลับกันเถอะค่ะ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่" "แล้วนี่กะจะออกมาอยู่คอนโดจริง ๆ เหรอ" "ค่ะ เฮียเอกมีครอบครัวแล้วหนูไม่อยากไปรบกวน อีกอย่างคอนโดก็ใกล้กับที่ร้านมากกว่า อังจะได้เดินทางได้สะดวก" "ตามใจเราแล้วกัน แต่คืนนี้กลับไปนอนที่บ้านก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เฮียไปช่วยย้ายของเข้าคอนโดให้" "โอเคค่ะ" อังอังตอบรับอย่างไม่เรื่องมาก