โมโหหรืออิจฉา

แบร์รี่เริ่มไปไหนมาไหนกับเพชรบ่อยขึ้น มันบ่อยขึ้นมากๆ จนบางครั้งเพื่อนในกลุ่มแทบไม่เห็นหน้าเขาด้วยซ้ำ พอถึงวันที่มีเรียนรวมเจ้าตัวก็มักจะปลีกตัวออกจากกลุ่มไปนั่งกับเพชรสองคน เรียกสายตาอิจฉาจากชีสเค้กได้เป็นอย่างดี “คนนี้มันจะจริงจังปะ” แยมโรลพูดพร้อมพยักเพยิดไปทางคนที่นั่งเยื้องๆ อยู่ด้านหน้า ซึ่งแน่นอนว่าวิชารวมนี้ แบร์รี่และเพชร มักจะแยกออกไปนั่งอยู่กันสองคนเสมอ “มัน นี่หมายถึงใคร อีหมีควาย หรืออีเพชร?” ชีสเค้กกอดอกมองภาพตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์นัก ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่เห็นสองคนนั้นนั่งหัวเราะด้วยกันทีไรมันขัดใจเป็นบ้า ยิ่งรู้ว่าช่วงปิดเทอมนังกะเทยตัวดีไม่ตอบข้อความเธอแต่กลับเอาเวลาไปทำความสนิทสนมกับอดีตเพื่อนหน้าหล่อของเธอก็ยิ่งไม่ชอบใจมากกว่าเดิม “เรียกคนอื่นดีๆ” เสียงเข้มเอ่ยดุขึ้นมา “เปอร์ก็ดูอีแบร์มันดิ อาทิตย์นี้มันคุยกะเรากี่คำ พักเที่ยงมันก็ไปหาผู้ชาย มันใช่เหรอ” สาวผมสั้นม