ดวงหทัยก้าวเท้าไปขวางหน้าผู้หญิงที่กำลังจะเดินผ่านไปเอาไว้ หล่อนดึงฮู้ดที่ตกแต่งด้วยขนเฟอร์ออกจากศีรษะก่อนจะยิ้มให้กับสตรีตรงหน้าอย่างเป็นมิตร
“หลีกไปนะ ฉันต้องรีบไป”
“ฉันรู้ว่าคุณจะรีบไปที่ไหน”
โฉมฉายมองหน้าผู้หญิงนัยน์ตากลมโตตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ นี่แม่เจ้าประคุณจะมาขวางทางทำไมกันนะแค่นี้หล่อนก็มาล่าช้าไปกว่าวันที่ป้าของหล่อนตกลงเอาไว้กับเจ้านายถึงห้าวันเต็มๆ แล้ว ก็เพราะไอ้ผัวฝรั่งบ้าของหล่อนนั่นแหละไม่ยอมให้หล่อนห่างกายเลย กว่าจะหนีมาได้ก็แทบแย่
“รู้ก็รีบหลีกทางไปเสียสิ ฉันจะได้ไป”
ดวงหทัยพยายามซ่อนความหวาดหวั่นเอาไว้ใต้รอยยิ้มของตัวเองอย่างสุดความสามารถ ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“มันสายไปแล้วละค่ะ”
รอยยิ้มของดวงหทัยทำให้โฉมฉายหน้าเสีย
“นี่เธอหมายความว่ายังไง ฉันไม่เข้าใจ”
“ฉันก็หมายความว่า คุณฟีโอรัสไม่รอเธอแล้วยังไงล่ะ ตอนนี้ฉันคือคนใช้คนใหม่ที่เขารับเข้าทำงาน ส่ว
