“ค่ะ ท่านชาย” แม้จะสงสารดวงฤดีจับใจแต่ป้าสมศรีเดินกลับไปประคองท่านชายเช่นเดิมอย่างไร้ทางเลือก
ดวงฤดีเงยหน้าขึ้นมองชายชราที่เคยใจดีกับตัวเองด้วยน้ำตานองหน้า
“คุณปู่... คุณปู่โกรธอะไร เกลียดอะไรหญิงหรือคะ ทำไมถึงได้ทำแบบนี้กับหญิง”
หม่อมราชวงศ์อติเทพไม่ใส่ใจ ไม่แยแส ท่านให้คนขับรถปิดประตูรถให้ทันที จากนั้นไม่นานรถลิมูซีนสีครีมของท่านก็แล่นจากไป
ดวงฤดีมองตามไปด้วยความเจ็บปวด สะอึกสะอื้นปานจะขาดใจ ป้าสมศรีรอจนรถของท่านชายจากไปลับตาแล้วก็รีบเข้ามาประคองหญิงสาวตรงหน้าเอาไว้ด้วยความสงสาร
“คุณหนู...” แม้จะรู้ดีว่าไม่ใช่ แต่ป้าสมศรีก็ยังเอ็นดูดวงฤดีไม่เปลี่ยนแปลง “อย่าร้องไห้เลยนะคะ ท่านชายแค่กำลังอารมณ์ไม่ดี”
คนฟังส่ายหน้าทั้งน้ำตา หล่อนรู้ดีว่าป้าสมศรีแค่จะปลอบใจหล่อนเท่านั้น มันต้องมีอะไรเกิดขึ้น ท่านชายอติเทพจะต้องเคืองอะไรหล่อนอยู่แน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่เฉยชา เลือดเย็นใส่แบบนี้ แต่ว่าสิ่
