ดวงฤดีเงยหน้าขึ้นจากฝ่ามือของตัวเองเมื่อเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของก้องภพดังขึ้น หล่อนป้ายน้ำตาที่นองเต็มหน้าทิ้ง และพยายามจะฝืนยิ้มแต่ก็ทำได้ไม่ดีเลย เพราะรอยยิ้มของหล่อนมันทั้งแห้งแล้งแล้วก็เต็มไปด้วยความขมขื่นจนคนมองเจ็บปวดยิ่งขึ้น
“ฤดีขอโทษค่ะ... ที่ร้องไห้... แต่ฤดี...” หญิงสาวสะอื้นไห้ “ฤดีห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ ค่ะ ฤดีรักลุคคา ยังรักเขาอยู่ และชาตินี้คงไม่สามารถตัดใจจากเขาได้ ฤดีเจ็บค่ะ เจ็บเหลือเกิน”
ก้องภพเม้มปากเป็นเส้นตรง เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าจากกระเป๋าเสื้อของตัวเองส่งให้ดวงฤดี มองหล่อนด้วยความทรมานไม่แพ้กัน หล่อนเจ็บปวด เขาเองก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน แล้วนี่เขาจะทำยังไงดี จะทำยังไงดีถึงจะทำให้ดวงฤดีมีความสุข
“ฉันจะยกเลิกการแต่งงานกับคุณลุคคาทันที... หากคุณยอมเป็นเจ้าบ่าวของฉันแทน”
ข้อเสนอน่าสะอิดสะเอียนของยายแม่มดแม้นสรวงผุดขึ้นมาในสมองอีกครั้งหลังจากที่เขาเพิ่งจะเขี่ยมันออกไปจา
