มีนาเบิกตากว้าง ใจแทบหยุดเต้น “เอ่อ…ว่าไงนะคะ ท่านประธานไปทำอะไรที่หน้าห้องน้ำคะ” น้ำเสียงเธอสั่นพร่า ทั้งตกใจทั้งประหม่า “ฉันก็มาตามหาเธอน่ะสิมีนา เธออยู่ที่ไหนบอกฉันมาเดี๋ยวนี้” เสียงเข้มของเขาเอ่ยแผ่วลงแต่ยังคงทุ้มลึก ฟังดูทั้งหงุดหงิดและเป็นห่วง เธอไม่คิดเลยว่าเขาจะตามเธอมาถึงห้องน้ำของผู้หญิงขนาดนั้น มีนากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ มือเย็นเฉียบ หัวใจเต้นแรงรัวไม่เป็นจังหวะ “เอ่อหนู…หนูกำลังกลับแล้วค่ะ เดี๋ยวหนูขึ้นไปนะคะ” พูดจบเธอก็กดวางสายแทบจะทันที มือบางสั่นน้อยๆขณะกดปิดหน้าจอ มีนาหายใจถี่รู้สึกได้ถึงความร้อนวูบวาบบนแก้มทั้งสองข้าง “นี่เขาตามหาฉันถึงหน้าห้องน้ำผู้หญิงเลยเหรอ เขาเป็นบ้าอะไรของเขา" เธอกระซิบกับตัวเองเบาๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน แต่ถึงจะพูดแบบนั้นทว่าลึกลงไปในใจกลับเต้นแรงจนแทบระเบิด “แกฉันต้องรีบไปแล้ว ท่านประธานกำลังตามหาฉัน ฉันไปก่อนนะขอบใจแกมากเลยเพลง”

