"กินเยอะ ๆ นะลูก ตะวัน เนี่ยม๊าเข้าครัวเองเลยนะ" ดวงดาวพูดพร้อมกับตักอาหารใส่จานตะวันให้อย่างใจดี
"แหม... ม๊าคะ นี่ค่ะ ลูกสาวนั่งอยู่นี่" พั้นซ์แกล้งโอดครวญแม่ของตัวเองพร้อมกับคลี่ยิ้มสดใสออกมา เพราะเธอไม่อยากให้พ่อแม่กังวลใจ
"เอ๊ะ ก็ม๊าเห็นตะวันคอยตักอาหารให้ลูกอยู่แล้วนี่คะ ตักให้ลูกจนไม่ตักให้ตัวเอง ม๊าเลยต้องดูแลตะวันหน่อยสิจ๊ะ" ดวงดาวพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม
"แล้วป๊าก็จะดูแลม๊าอีกทีหนึ่ง ดีมั้ย" พูดจบชัยพลก็ร่วมวงด้วยการตักอาหารจานโปรดให้ภรรยาพร้อมกับรอยยิ้ม
"คริคริ งั้นพั้นซ์ก็ต้องตักกับข้าวให้ป๊าสินะคะ" พูดจบพั้นซ์ก็ตักอาหารใส่จานของพ่อด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
และนั่นจึงทำให้ทุกคนหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข นั่งกินข้าวไปยิ้มไปหัวเราะไป จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาเกือบจะ 2 ทุ่ม ตะวันจึงขอตัวกลับโดยมีพั้นซ์เดินออกมาส่งที่หน้าบ้าน
"ขอบคุณอีกครั้งนะคะเฮียตะวัน" พั้นซ์ยกมือไหว้พร้อมกับเอ่ยขอบคุณตะว
