เมื่อเข้ามาในห้อง ภาพที่ตะวันกับพั้นซ์เห็น ทำให้ทั้งสองหันมองหน้ากัน เพราะมันคือภาพ ส้มจี๊ดนั่งอยู่บนโซฟา โดยที่นทีนั่งอยู่กับพื้นห้อง แล้วยกขาของส้มจี๊ดขึ้นมาพาดไว้ที่ตักของเขา นทีกำลังบีบนวดข้อเท้าของส้มจี๊ด ส้มจี๊ดกดบ่าของนทีไว้และจะชักเท้ากลับ
"อยู่นิ่ง ๆ สิคุณ เดี๋ยวขยับมาก ๆ มันจะบวมกว่าเก่าไม่รู้นะ" นทีดุคนที่นั่งบนโซฟาเบา ๆ
"โอ้ย !! นายก็นวดเบา ๆ หน่อยสิมันเจ็บนะ" ส้มจี๊ดก็ร้องขึ้นมาอย่างเจ็บปวดและจิกเล็บมือลงที่ไหล่ของนทีจนเขาเจ็บ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
"เฮ้ย ไอ้ทีมึงบอกพั้นซ์หน่อยว่ากูไม่รู้เรื่องอะไรเลย" ตะวันไม่สนใจคนอื่น เขารีบให้นทียืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองทันที
"อ้าว ยังไม่เข้าใจกันอีกเหรอครับ ทำไมเข้าใจยากเย็นแบบนี้ล่ะคุณพั้นซ์ โอ้ย !! นาย ตีผมทำไมเนี่ย" นทีเงยหน้าขึ้นจากการนวดเท้าส้มจี๊ดและพูดกับพั้นซ์ นั่นทำให้ตะวันยกมือเขกหัวของเขาแรง ๆ หนึ่งที
"นี่เมียกู พูดให้
