หลังจากที่ตรวจบัญชีเสร็จ นทีก็ลงไปตรวจงานด้านล่าง ส่วนตะวันก็รีบต่อสายหาพั้นซ์ด้วยรอยยิ้มทันที แต่ทว่าไม่นานรอยยิ้มก็ค่อย ๆ หายไป เมื่อโทรไม่ว่ากี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ไม่มีการรับสายแต่อย่างใดเลย
"ไปไหนของเขาวะ ทำไมไม่รับสาย หรือว่าเขาไม่อยากรับสายเรา" ตะวันมองโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่เขากดโทรออกไม่ต่ำว่า 10 สายด้วยความหงุดหงิด
(พั้นซ์)
วันนี้พั้นซ์ออกมาพบลูกค้าแถว ๆ บ้านของพลอยดาว พอเสร็จธุระเธอจึงแวะมาหาพลอยดาว หลังจากโทรนัดแนะกันเสร็จ โดยทิ้งโทรศัพท์ที่ตั้งระบบสั่นไว้ในกระเป๋า จึงทำให้เธอไม่รับรู้ว่าใครโทรมาบ้าง
พั้นซ์รู้สึกอึดอัดกับเรื่องที่เกิดขึ้นมาก เธอไม่รู้จะปรึกษาใครดี เธอจึงเอาเรื่องนี้มาปรึกษาพลอยดาวที่รับรู้ว่าเธอก็แอบปลื้มตะวันอยู่ไม่น้อย โดยที่พั้นซ์เองก็ไม่รู้ว่าตะวันเล่าทุกอย่างให้พ่อแม่ของเธอฟังไปหมดแล้ว จนถึงขนาดให้พ่อแม่ของเขามาสู่ขอเธอเอาไว้แล้วด้วย
"อืม ฉันว่าแกลอง
