"พั้นซ์เป็นยังไงบ้าง" เมื่อเข้ามานั่งประจำที่คนขับตะวันก็หันไปมองพั้นซ์ที่นอนบิดตัวอยู่ที่เบาะข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"ร้อนค่ะ มันร้อนจังเลยค่ะ เฮียตะวัน" พั้นซ์สะดุ้งเล็กน้อยในขณะที่ตะวันเอื้อมมือหนามาวางที่ตักของเธอ ก่อนจะจับมือของเขามากอดไว้แน่น
"อดทนหน่อยนะ เดี๋ยวเฮียพาไปหาหมอ" ตะวันเอ่ยขึ้นเบา ๆ เขารู้ว่าอาการแบบนี้จะแก้ยังไง มีเพียงสองทางเท่านั้นที่แก้ได้ คือหนึ่งไปหาหมอ สองเมื่อถูกยาปลุกเซ็กส์ก็ต้องดับด้วย... เซ็กส์ ซึ่งในกรณีของพั้นซ์เขาคิดว่าคงต้องเลือกทางที่หนึ่ง
"อื้ออออ ร้อน ไม่ไหวแล้วค่ะ" พั้นซ์ไม่รับรู้ว่าตะวันบอกว่าอะไร เธอบิดเร่าไปมา มือเรียวพลางจับมือหนาของตะวันไปขยำที่อกอวบอิ่มของตัวเองภายใต้ชุดเดรสรัดรูป
ซึ่งตะวันที่เห็นแบบนั้นก็รีบชักมือกลับ เพราะตอนนี้แก่นกายเขาได้แข็งชูชันขึ้นมาและมันกำลังปวดหนึบมากจนเขาต้องกัดฟันอดทน เย็นไว้ไอ้ตะวัน น้องโดนยา น้องไม่ได้สติ มึง
