จากวันนั้นที่ภีมไปสร้างวีรกรรมวางยานอนหลับให้จีน่ากินจนหลับนานยันขึ้นมาบนเกาะ เจ้าตัวที่ตื่นมาก็โวยวายงุนงงว่าตัวเองเป็นอะไรไป ลำบากภามต้องรีบมาช่วยพูดให้คลายกังวลว่าเธอน่าจะพักผ่อนน้อยถึงได้วูบไป แล้วภีมก็เลยพาไปนอนพักแล้วเฝ้าเอาไว้จนพาขึ้นมาบนเกาะ
จีน่าที่สงสัยเลยยอมเชื่อ ที่จริงก็แค่พอใจที่คนดูแลเป็นภีมนั่นแหละ เลยไม่ได้ติดใจอะไร ถึงได้พากันกลับบ้านอย่างโล่งใจ
แต่วันนี้กลับเป็นภาพวาดที่หนักใจจนแทบกรีดร้องแทนเมื่อที่ทำงานกลับไม่สงบสุขอีกต่อไป
เธอถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้ หน้าหวานแอบเบ้ปากขณะก้มลงมองใต้โต๊ะเมื่อได้ยินเสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นมาใกล้ๆ ซึ่งวันนี้มันดังเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่อาจนับได้
"นี่...ตรงนี้ต้องแก้ยังไงนะ"
เสียงที่ออกจะข่มนิดๆดังขึ้นเหนือหัว จนภาพวาดต้องเงยหน้าขึ้นมองอย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะพบว่ากระดาษที่ยื่นมาแทบจะจิ้มลูกตาอยู่แล้ว!
นี่เธอต้องทนสอนงานคน
