ภาพวาดยืนมองทิวทัศน์ยามค่ำคืนรอบๆคฤหาสน์หลังใหญ่จากตรงระเบียงด้วยสีหน้าที่ผ่อนคลาย ช่วงนี้เป็นฤดูหนาวพอดี คนที่ไม่เคยออกนอกประเทศแบบภาพวาด อดจะพ่นควันออกจากปากอย่างหนาวเย็นไม่ได้ มาอยู่ลอนดอนได้สามวันแล้วแต่ยังปรับสภาพรับความหนาวเย็นไม่ได้เลย และก็คิดว่าคงมุดตัวอยู่ในบ้านไปอีกนาน ถ้าประเทศไทยมีช่วงที่ให้ความหนาวเย็นบ้างคงไม่ปรับตัวยากขนาดนี้
“หนาวเหรอครับ”
เสียงทุ้มที่ดังด้านหลังฉุดภาพวาดออกจากการดื่มด่ำบรรยากาศสวยงาม หน้าหวานหันกลับไปมองภีมที่เดินเข้ามาใกล้แล้วสวมกอดเธอจากข้างหลังก่อนก้มลงมาหอมแก้มเนียนแรงๆจนภาพวาดยืดตัวหนี
“ใช่ค่ะ ไม่คิดว่าจะหนาวขนาดนี้เลย”
ภาพวาดตอบออกมาพลางเบี่ยงหน้าหลบคนที่คลอเคลียไม่เลิกอย่างเอาแต่ใจ
“ไว้หนูทนหนาวได้อีกหน่อยพี่จะพาออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก อยากไปมั้ยครับ”
ภีมก้มถามเบาๆพร้อมรอยยิ้มละมุนที่เห็นได้ยากนักยามปกติ ภาพวาดยิ้มตอบก่อนรับคำด้วยควา
