ภาพวาดขยับตัวอย่างยากลำบาก เพราะความปวดเมื่อยไปทั้งตัวที่ถูกรังแกตั้งแต่ยามเย็นยันดึกดื่นเมื่อคืน
กายเล็กขยับยุกยิกอย่างอึดอัดเมื่อสองฝั่งข้างตัว ถูกขนาบข้างไว้ด้วยสองแฝด แขนหนักๆพาดทับหน้าท้องเธอไว้ทั้งคู่ หน้าหล่อเหลาแม้ยามหลับแนบสนิทกับหน้าเธอจนหันไม่ได้
ภาพวาดพยายามดันสองคนออกเพื่อจะลุกไปอาบน้ำ แต่แรงที่มีทำแค่ให้สองแฝดขยับตัวกอดรัดเธอยิ่งกว่าเดิมซะอีก
"อื้อ ปล่อยภาพก่อนพี่ภีม พี่ภาม"
เสียงหวานที่แหบโหยเอ่ยออกมาอย่างรอไม่ไหว จนเมื่อเสียงมือถือข้างเตียงแผดเสียงขึ้น ภีมกับภามถึงได้สะลึมสะลือลุกขึ้นอย่างงุนงง
"ของใครวะ.."
ภามขยี้หัวถามทั้งที่ยังหลับตาอยู่
"กูเอง…'ครับ' "
ภีมตอบก่อนกรอกเสียงลงไปทั้งที่ยังไม่เห็นชื่อคนโทร
'ภีมคะ ยังไม่ตื่นเหรอลูก'
"ครับคุณแม่ เพิ่งตื่นครับ"
ภีมตอบด้วยเสียงแหบตาปรือปรอยอย่างไม่ตื่นดี กายใหญ่ยันตัวขึ้นพิงหัวเตียงเสยผมลวกๆ ภาพวาดที่มองได้แต่อิจฉาในค
