แล้วก็รู้สึกตัวในตอนตีห้าถึงได้รู้ตัวว่าเธอร้องไห้จนหลับในห้องน้ำ เมื่อลุกขึ้นมองตัวเองหน้ากระจกบานใหญ่ก็รู้เลยว่าเธอไม่สามารถไปสอนได้ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรอให้หกโมงเช้าจึงทักไปบอกเพื่อนร่วมงานว่าเธอป่วยวันนี้ไม่เข้าสอน จัดการเรื่องที่ทำงานเรียบร้อยเธอจึงล้มตัวนอนที่เตียงด้วยหัวใจที่เจ็บปวด
“เจ็บอีกแล้วนะหัวใจ ขอโทษนะที่ฉันไม่รักดี” คนอกหักก็ต้องฟังเพลงเศร้า เธอก็เลยนอนเปิดเพลงเศร้าแล้วก็ร้องไห้อีกครั้ง คิดไว้ว่าจะร้องจนกว่าจะเลิกเสียใจ ร้องจนเหนื่อยทำให้เริ่มเคลิ้มหลับ
ครืด ครืด ครืด
แต่ก็ถูกปลุกด้วยเสียงริงโทนที่แผดเสียงดัง เธอมองหน้าจอแล้วปล่อยให้สายตัดไป ปล่อยให้ตัดไปหลายต่อหลายสาย จนขึ้นแจ้งเตือนว่าสายที่ไม่ได้รับยี่สิบสามสาย มองเวลาตอนนี้เที่ยงครึ่ง แล้วเขาก็โทรเข้ามาอีกครั้ง ถ้าไม่รับก็คงจะโทรอยู่แบบนี้ รอบนี้จึงกดรับสาย
“ค่ะ”
(เจี๋ย) น้ำเสียงของพี่นิกไม่ได้สดใสเหมือนทุกค
