เช้าวันต่อมา บ้านจาริญญา
ในเช้าวันใหม่จาริญญาเดินออกมาซื้อโจ๊กหน้าปากซอยเป็นอาหารเช้า การเดินถือเป็นวิธีออกกำลังกายเบา ๆ เมื่อคืนนี้สลัดกับสเต๊กอกไก่ผ่านฉลุย เจ้าตัวเล็กไม่แกล้งแม่แล้วยังทำให้แม่หลับสบายอีกด้วย นี่ก็ต้องมารอลุ้นโจ๊กว่าจะยังไง
“โจ๊กเด็กหนึ่งถุงค่ะ” เมื่อก่อนก็ซื้อโจ๊กผู้ใหญ่แต่หลัง ๆ มาเจี๋ยเหม็นขิง ต้นหอม พริกไทย จึงต้องสั่งเป็นโจ๊กเด็ก
“ใส่ไข่ไหมคะ”
“ไม่ค่ะ” ไข่ก็เช่นกัน เมื่อก่อนชอบมาก ๆ เดี๋ยวนี้ไม่ได้เลย ทำไมลูกถึงเรื่องมากแบบนี้ก็ไม่รู้ นี่เพิ่งสี่เดือนเองนะ กว่าจะครบกำหนดคลอดยังต้องเหนื่อยอีกยาวไกลเลย
“ตื่นเช้านะครับน้องเจี๋ย” เสียงผู้ชายดังอยู่ข้าง ๆ
จาริญญาหันไปมอง “พี่ซัน มาซื้อโจ๊กให้น้องภารันเหรอคะ”
“ครับ ร้านประจำปิด” ความจริงแล้วเขาแค่ลองแวะมาดูแถวบ้านจาริญญาแล้วก็บังเอิญเจอเธอ
“โจ๊กเด็กได้แล้วจ้า 25 บาท” แม่ค้ายื่นถุงโจ๊กมาให้
“ค่ะ” จาริญญายื่นเงินพร
