“เรียบร้อยไหม” ชายคนหนึ่งถามเด็กสาวที่เข้ามานั่งในรถ
“อืม”
“เธอไม่ได้โกหกพวกเขาใช่ไหม”
“เรื่องวันนั้นฉันพูดความจริงไปหมดแล้ว”
“ก็ดี ไม่งั้นเธอจะเดือดร้อนเอง”
“ลบรูปฉันออกด้วย”
“อันนี้ก็อยู่ที่เฮียแล้ว ฉันจะไปสั่งเฮียได้ไง เธอกล้าสั่งเฮียหรือไง”
“ก็โทรไปรายงานเขาสิ บอกเขาว่าฉันทำตามที่เขาต้องการแล้ว”
“ไม่ได้ ต้องรอเฮียติดต่อมา”
“แค่โทรไปรายงานไหม จากนั้นเขาจะเอายังไงก็จะได้รู้ ฉันเบื่อจะอยู่แบบนี้แล้วนะ” อาอี้โวยวายใส่ลูกน้องของคนที่กุมความลับเธอไว้
“เฮียเขาจะโทรมาเอง นี่ไงโทรมาแล้ว” ชายหนุ่มชูหน้าจอโทรศัพท์ให้ดู จากนั้นเขาก็กดรับสาย พูดเพียงว่าครับ ครับ ครับ ครับ ครับแล้วก็กดวาง
“ฉันให้นายรายงานเขาไม่ใช่พูดแต่ครับ ๆ”
“เฮียเขารู้เรื่องทุกอย่างแล้ว เขาให้เธอเข้าไปหาที่บ้าน”
“ไม่ไป”
“เธอมีสิทธิ์เลือกเหรอ”
“…” เจอคำถามนี้อาอี้จึงนั่งเงียบเพราะเธอไม่มีสิทธิ์จะงี่เง่า น่าขบขันที่เ
