จากนวดกลายเป็นนาบ

วันสิ้นเดือน วันส่งโปรเจกต์ วันที่เหนื่อยที่สุดในรอบปีของมัณฑนากรสาวฝีมือดีอย่าง ‘เหมือนแพร อำนวยพร’ และเป็นวันที่เธอรู้สึกว่าร่างกายบอบบางของตัวเองแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เหมือนแพรอายุยี่สิบห้าย่างยี่สิบหก เธอเป็นหนึ่งในทีมมัณฑนากร นักออกแบบตกแต่งภายในของ ‘สถาสุข’ บริษัทรับออกแบบบ้านและสิ่งปลูกสร้างชื่อดังที่กำลังถูกจับตามองจากบรรดาบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำ โปรเจกต์คอนโดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาเฟสแรกเสร็จแล้ว ส่งเมลให้เจ้านายตรวจสอบแล้ว ก่อนเตรียมนำเสนอลูกค้าในสัปดาห์หน้า แต่กระนั้นก็ยังมีรายละเอียดจุกจิกที่เหมือนแพรอยากทำให้มันเรียบร้อย “โหย…คุณพนักงานดีเด่น!! ไอ้แพร…นี่มันจะสองทุ่มแล้วนะ กลับบ้านไปพักผ่อนก่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยมาทำใหม่ก็ได้” เสียงของ ‘จอมทัพ’ ชายวัยกลางคน เจ้าของบริษัทสถาสุขตะโกนขึ้นมา ขณะที่เขาถือกระเป๋าใส่แบบดราฟต์สีดำใบใหญ่ เดินดุ่มออกจากห้องทำงานเตรียมตัวจะกลับบ้าน “แพรแค่อยากเก็บงานอีกนิดน่ะพี่” มัณฑนากรสาวเอ่ยขึ้น ในขณะที่ตายังจ้องอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า ไม่ได้สนใจจอมทัพเลยสักนิด “พี่จอมด่ามันเยอะๆ เลย ไอ้แพรมันทำงานหามรุ่งหามค่ำแบบนี้มาเป็นเดือนๆ แล้ว บางวันกว่ามันจะกลับก็เที่ยงคืนโน่น แก้วได้ยินมันบ่นตลอดว่านั่งนาน เมื่อย ปวดหลัง ปวดไหล่ ระวังไว้นะไอ้แพร ระวังแกจะเป็นออฟฟิศซินโดรมเข้าสักวัน” ‘แก้วตา’ หนึ่งในสถาปนิกของบริษัท เพื่อนร่วมงานของเหมือนแพรฟ้องผู้เป็นเจ้านาย ก่อนหันกลับมาบ่นรุ่นน้องอุบ “เหมือนที่ไอ้แก้วมันบอกเลยแพร แบบนี้ร่างกายมันประท้วงแล้ว ออฟฟิศซินโดรมกำลังถามหา พี่ว่าแกปิดคอมฯแล้วลงไปชั้นล่างกับพี่ดีกว่า” จอมทัพยืนรออยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของลูกน้อง รอให้เธอทำตามที่เขาสั่ง “จะให้แพรไปไหนอะพี่จอม” เธอเงยหน้ามองผู้เป็นเจ้านายด้วยสีหน้าอ่อนล้า เหน็ดเหนื่อย ใกล้จะหมดแรงเต็มที “ไปชาร์จพลัง นวดให้ร่างกายผ่อนคลายสักหน่อย พี่ขอบอกว่าร้านใต้ตึกเรา นวดดีมาก” จอมทัพว่าพลางล้วงเอาอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าแล้วส่งต่อให้ลูกน้องดีเด่น เหมือนแพรมองตามมือของจอมทัพ ก่อนเธอคว้ามันมาดู “บัตนวดแผนไทยฟรี...พี่จอมให้แพรเหรอ” “มันหมดอายุวันนี้ แต่พี่นัดเพื่อนไว้ คงไม่ได้ใช้” “อ้อ…ที่ให้ฟรีเพราะจะหมดอายุนี่เอง” เหมือนแพรพึมพำ แต่ก็ดังพอที่จอมทัพจะได้ยิน “เอาหน่า...ได้ฟรีดีกว่าไม่ได้เลย รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวร้านปิด” “รีบไปเถอะแพร ร้านนี้นวดดีมาก รับรองแกหายปวดแน่นอน” แก้วตาพูดเสริม ก่อนอีกไม่กี่นาที เหมือนแพรกับจอมทัพจะพากันเดินลงจากชั้น 25 ของอาคารสำนักงานขนาดใหญ่ที่จอมทัพมาเช่าออฟฟิศที่นี่ จอมทัพเดินมาส่งเหมือนแพรที่ร้านนวด เธอเห็นป้ายหน้าร้านสลักชื่อเอาไว้ว่า ‘จันทร์หอม’ เป็นร้านนวดขนาดใหญ่ น่าจะมีหลายสาขา เพราะเห็นมีคำว่าสาขาอาคารเอ็มเอสห้อยท้าย และที่นี่น่าจะเป็นหนึ่งในสาขาที่ทำเงินที่สุดก็ว่าได้ เมื่อมาถึง พนักงานหน้าร้านที่ประจำอยู่ตรงเคาน์เตอร์ก็แจ้งทันทีว่าร้านใกล้จะปิดแล้ว “โธ่...คุณน้อง สักสองชั่วโมงไม่ได้เลยเหรอ” จอมทัพเซ้าซี้ เพราะบัตรฟรีที่เขาได้มามีสองใบ ใบละหนึ่งชั่วโมง “ต้องขอโทษด้วยนะคะลูกค้า ได้แค่ชั่วโมงเดียวค่ะ เพราะร้านเราปิดสามทุ่มครึ่ง ตอนนี้ก็ทุ่มกว่าๆ แล้ว หมอนวดก็เหลือแค่คนเดียวด้วยค่ะ” เธอพูดพลางชี้ไปที่ ‘นิดหน่อย’ หญิงวัยกลางคนร่างท้วม กำลังนั่งพับผ้าเช็ดตัวอยู่ตรงมุมหนึ่งของร้าน “หูย...ดีอะ พี่นิดหน่อยนี่น้ำหนักมือดีมากเลยนะแพร แกต้องลองให้พี่เขานวดให้ คนนี้น่ะคิวทอง พี่เคยนวดกับแกแค่ครั้งสองครั้งเอง หลังจากนั้นก็ไม่เคยจองคิวแกได้อีกเลย” จอมทัพว่าพลางยื่นบัตรนวดฟรีให้กับน้องพนักงานแคชเชียร์หน้าร้าน “ขอบคุณมากนะคะพี่จอมทัพ พี่มีธุระต่อไม่ใช่เหรอ รีบไปเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทันนัดนะ” เหมือนแพรขอบคุณเจ้าของสถาสุข ก่อนเธอจะเข้าร้านไป เมื่อเดินเข้ามา กลิ่นหอมของสมุนไพรลอยแตะจมูก แค่ได้กลิ่นหอมของน้ำมันหอมระเหยพวกนี้ เหมือนแพรก็รู้สึกผ่อนคลาย กระตุ้นในเธอรู้สึกง่วงเหงาหาวนอนขึ้นมาทันที มองสำรวจซ้ายขวา ร้านจันทร์หอมแห่งนี้ตกแต่งในสไตล์ไทยร่วมสมัย แต่ที่นี่ค่อนข้างสลัว มีเพียงแสงสว่างไม่กี่แรงเทียนจากโคมไฟพอให้มองเห็น ภายในแบ่งออกเป็นหลายโซน ด้านนอกเป็นเก้าอี้บุนวมตัวใหญ่เรียงยาวเป็นตับสำหรับให้บริการนวดฝ่าเท้า ส่วนอีกฝั่งน่าจะสำหรับนวดตัว ทำเป็นพื้นยกสูง แบ่งเป็นช่องๆ มีผ้าม่านกั้นเอาไว้เพื่อความเป็นส่วนตัว แต่ละช่องมีฟูกขนาดเล็กวางอยู่ บนฟูกมีหมอนและผ้าห่มผืนบางพับไว้อย่างเรียบร้อยสวยงาม ด้านหลังน่าจะเป็นห้องพักของพนักงาน เพราะเธอสังเกตเห็นหมอนวดหลายคนหิ้วกระเป๋าเดินออกจากห้องนั้น ทักทายบอกลาเพื่อนหมอนวดที่ยังนวดให้ลูกค้าอยู่ ก่อนเดินออกจากร้านไป ตอนนี้ลูกค้าบางตา สังเกตจากรองเท้าที่ชั้นด้านหน้า มีเพียงไม่กี่คู่ สองสามคนนวดเท้าอยู่ด้านนอก อีกคนหรือสองคนกำลังนวดอยู่ภายในช่องที่ผ้าม่านปิดอยู่ :: :: โปรดติดตามตอนต่อไป :: :: ทุกคน ฝากเม้น ฝากหวีด ฝากกดใจให้ด้วยนะค้าาาา ไรต์อ่านทุกเม้นเลยน้าาา อ่านไปก็ยิ้มแก้มปริไปค่าาา