84
"ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่แล้ว" คาเดนโอบกอดร่างบางปลอบประโลมคนตัวเล็กที่ยังตกใจ
"ลูก" เธอบอกเสียงสั่นเครือ มือกุมท้อง
"ลูกต้องไม่เป็นไรครับ ทำใจสบายๆ นะ" เขาพูดปลอบร่างบางในอ้อมแขนอันอบอุ่น
"อือ ฮือออ" ร่างบางพยักหน้า ทั้งสะอึกสะอื้น ตัวยังสั่นเทาเพราะเหตุการณ์ก่อนหน้าและแผลที่กำลังได้รับการรักษา
จุ๊บ
เขาจูบหน้าผากมน พร้อมกับกอดเธอไว้ ขณะทำแผล ใช้เวลาไม่นานมาก ขนมหวานก็ถูกย้ายมาที่ห้องพักฟื้น vvip ของโรงพยาบาล โดยมีคาเดนอยู่ด้วยไม่ห่าง คอยดูแลหยิบนั่นหยิบนี่ให้
"นอนนะคนดี" คาเดนบอกร่างบางที่นอนมองเขาตาปริบๆ ไม่พูดอะไร และไม่ยอมนอนด้วย
"จะไปไหน" ร่างบางถามทันที
"ไม่ไปไหนครับ" เขาตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"...อือ" ร่างบางเม้มปากชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง เพราะยาที่หมอให้กินมันง่วงมาก แต่เธอกลัวตื่นมาแล้วไม่เจอคนตัวโตนั่งเฝ้า เรื่องที่โกรธตอนนี้เธอยกยอดไปก่อน เพราะตอนนี้เธอต้องการเขาจริงๆ พ่อขอ
