57 โชคเข้าข้าง
“คะ...คุณมาร์ติน”
“เอมิกา ใช่เธอจริงๆด้วย!”
ชายหนุ่มถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เมื่อเห็นสภาพของเอมิกาที่จมอยู่ในโคลน เขาวิ่งเข้ามาทั้งๆที่ยังสวมใส่ชุดสูท ไม่รู้อะไรดลใจให้วิ่งมาทางนี้ จนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกของใครบางคนดังออกมาจากบ้านหลังหนึ่งที่ถูกโคลนถล่มทับ แค่คิดว่าเป็นเสียงเอมิกาเขาก็สามารถพังประตูเหล็กเข้ามาได้ด้วยเท้าเปล่า
“ทำใจดีๆไว้นะ ฉันมาช่วยเธอแล้ว"
“ฮึก...คะ...คุณมาร์ติน~” เอมิกาพยายามดึงเท้าออกมาจากท่อนเหล็ก มาร์ตินเมื่อเห็นว่ามีบางสิ่งบางอย่างทับขาของเธออยู่ รวบรวมแรงที่มีดันท่อนเหล็กหนักหลายกิโลออกได้สำเร็จ
“โถ่~ เอมิกา” เขาดึงเธอเข้ามาสวมกอด เป็นครั้งแรกที่รู้สึกใจหาย กลัวที่สุดในชีวิต กลัวว่าเอมิกาจะหายไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมา “เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
เขารีบก้มสำรวจร่างเล็ก ตอนนี้เรือนร่างของเธอเปื้อนไปด้วยโคลนจนไม่สามารถรับรู้ได้ว่ามีเลือดออกส่วนไหนห
