71 จับมือกันไว้
ก็อก!ก็อก!ก็อก!
“คุณหญิงครับ คุณมาร์ตินมาขอพบครับ”
“...” คุณหญิงค่อยๆละสายตาจากทีวีจอใหญ่แล้วมองไปยังประตู ริมฝีปากคลี่ยิ้มเหมือนรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หล่อนนั่งรอการมาเยือนของลูกชายและว่าที่ลูกสะใภ้อย่างใจจดใจจ่อ คิดไว้ไม่มีผิดว่าวันนี้ต้องมา “ให้เข้ามาได้เลย”
“เชิญเลยครับคุณมาร์ติน”
คุณหญิงลีนั่งไขว้ขารอลูกชายและว่าที่ลูกสะใภ้ ยกชาขึ้นจิบอย่างอารมณ์ดี จนกระทั่งได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆหยุดอยู่ด้านหลัง แต่คุณหญิงแกล้งทำเป็นไม่หันกลับไปมอง
“คุณแม่ครับ”
"นั่งลงสิ" หล่อนพูดอย่างใจเย็น หันมาปรายตามองเอมิกาที่เอาแต่ก้มหน้า "มีอะไรหรอ"
"คะ...คือว่า...ผม...เอ่อ...กับเอมิกามีเรื่องอยากจะบอกคุณแม่ครับ"
"เรื่องอะไร" น้ำเสียงเย็นเยือกของคนเป็นแม่ทำเอามาร์ตินไม่กล้าไปต่อ แม้จะเตรียมตัวเตรียมใจมาแล้ว แต่ก็ยังกลัวคำตอบของท่านอยู่ดี
สาบานว่าถ้าท่านไล่เอมิกากลับ เขาจะไม่มีมาเหยียบที่
