44 คนไม่สำคัญ
หลังจากที่ทั้งสองคนออกไป บนโต๊ะจึงเหลือเพียงเมนิลากับเสี่ยอรัญแค่สองคน ความหวาดกลัวเริ่มเข้ามาครอบงำจิตใจของเมนิลาอีกรอบ
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ หึ...หึ”
“คิดว่าฉันอยากเจอแกหรอ”
“พูดให้มันดีๆหน่อยสิ ผมเป็นพาร์ทเนอร์คนสำคัญของบริษัทที่คุณทำงานอยู่นะ” เสี่ยอรัญเหยียดยิ้มชั่วร้าย “และผมขอเตือนคุณไว้อย่าง ถ้าไม่อยากให้น้องสาวเดือดร้อน อย่าปากพล่อยบอกมันเด็ดขาด”
“คนอย่างคุณคงรังแกได้เฉพาะคนไม่มีทางสู้สินะ”
“ผมทำได้ทุกอย่าง ถ้าสิ่งนั้นมันไปกระทบกับธุรกิจของผม” เขาเดาะลิ้นยั่วโมโหอีกฝ่าย “ผมเคยเตือนคุณไปแล้วใช่ไหม ว่าถ้าทำงานพลาด....จะเกิดอะไร”
“ฉันไม่ได้ทำงานพลาดหรอก แต่ชินอิจิยังไม่ถึงฆาตต่างหาก สงสัยฟ้าคงอยากให้เขามากระชากหน้ากากของคุณให้สังคมรับรู้ ว่าคุณมันก็แค่พวกขี้แพ้ชวนตี”
“ปากดีนักนะมึง! อย่าคิดว่าไอ้หมอนั่นมันจะคุ้มกะลาหัวมึงได้นะ เพราะแม้แต่หน้า มันยังไม่อยากมองมึ
