ปาณชีวารับหมูในจานเล็กๆ จากเกสรามาจิ้มใส่ถ้วยน้ำจิ้มอย่างว่าง่าย แต่รสเผ็ดจัดก็ไม่อาจกลบความฝาดขมในลำคอของเธอได้เลยสักนิด
เธอไม่มีทางบอกเกสราได้ว่าจริงๆ แล้วเงินที่ใช้ปลดหนี้ไม่ได้มาจากเงินญาติ แต่เป็นเงินของคุณอาหมอที่ทุกคนให้ความเคารพ จะให้เธอพูดออกไปได้ยังไงว่าตัวเองรับข้อเสนอเป็นเด็กเลี้ยงของเขา เพื่อแลกกับการรักษาสวนลำไยเอาไว้
เพราะต่อให้จะมีความจำเป็นยังไง แต่ในสายตาของคนอื่น…ยังไงสิ่งนี้ก็ยังเรียกว่า...การขายตัวล้างหนี้อยู่ดี
เธอจึงทำได้เพียงนั่งกินหมูกระทะตรงหน้า ทำเหมือนตัวเองเป็นนักศึกษาปีสี่ธรรมดาคนหนึ่งที่กำลังฉลองหลังจากเรื่องใหญ่ในบ้านคลี่คลายลงแล้ว ทั้งที่ความจริงคือโลกของเธอกำลังหมุนออกจากแกนเดิมไปอย่างช้าๆ โดยไม่มีใครทันสังเกตเลยแม้แต่คนเดียว
เสียงหัวเราะของเกสราดังขึ้นเมื่อเด่นคุณเผลอคีบหมูตกลงไปในน้ำจิ้มจนกระเด็นเลอะโต๊ะ ทั้งคู่หยอกล้อกันอย่างเป็นธรรมชาติ ปาณชีวาพยา
