หลังจากกินหมูกระทะกันจนตัวหอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นควัน พวกเขาทั้งสามก็เดินออกจากร้านท่ามกลางลมเย็นยามค่ำ แสงไฟตามถนนสลัวๆ ประกายวาวบนผิวถนนหลังฝนโปรยบางช่วงในตอนเย็น เด่นคุณก้าวไปเปิดประตูรถของตัวเอง ส่วนเกสรายืนหรี่ตามองปาณชีวาที่ดูจะเหนื่อยและเหม่อมากกว่าปกติ แต่ก็ยังฝืนยิ้มให้เพื่อนทั้งสอง
“เดี๋ยวเด่นไปส่งแก้วก่อนแล้วค่อยไปส่งป่าน งั้นแก้วนั่งเบาะหลังนะ” เด่นคุณพูดพลางดึงเบาะหลังลงให้เกสรานั่ง
“อื้อ…” เกสราตอบรับ จังหวะนั้นเธอชำเลืองมองปาณชีวาเล็กน้อยก่อนขึ้นรถด้วยความรู้สึกแปลกๆ บางอย่าง
ไม่นานพวกเขาก็มาถึงคฤหาสน์รัตนธารา เกสราจึงได้ก้าวลงไปเธอกล่าวขอบใจเด่นคุณเล็กน้อย ก่อนโบกมือลาปาณชีวาแล้วไปยืนอยู่ข้างรถ
รถสีดำเงาของเด่นคุณเลื่อนออกจากลานจอดช้าๆ แต่ยังไม่ทันได้เคลื่อนออกจากตัวบ้าน เงาของรถยุโรปอีกคันก็ค่อยๆ แล่นเข้ามาจอดด้านข้างอย่างเงียบงัน แสงไฟหน้ารถกระทบเสาไฟก่อนดับลง ไม่นานร่างสู
