“ทนอีกนิดนะป่าน ไม่นานก็ถึงโรงพยาบาลแล้ว” ทันทีที่ประตูปิด เขาก็วิ่งอ้อมไปขึ้นฝั่งคนขับ ติดเครื่องแล้วขับออกจากลานจอดรถด้วยความเร็วที่มากกว่าทุกครั้งที่เคยขับและเท่าที่การจราจรบนท้องถนนจะเอื้ออำนวย โดยมีจุดหมายปลายทางคือโรงพยาบาลของเขาเอง เพราะตอนนี้เขาไม่สนแล้วว่าใครจะมองอย่างไร ไม่สนว่าความลับของเขาจะถูกเปิดเผยหรือไม่ เพราะสิ่งเดียวที่เขาสนใจก็คือผู้หญิงคนนี้เท่านั้น! ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ลมหายใจของเธอก็แผ่วลงมากขึ้นเท่านั้น และมันก็ทำให้เขาหายใจติดขัดตามไปด้วย “อดทนนะป่าน เราจะถึงโรงพยาบาลแล้ว อาจะไม่ยอมให้ป่านเป็นอะไรไปทั้งนั้น” ในขณะที่รถพุ่งผ่านแสงไฟริมถนนอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกหนึ่งก็เกิดขึ้นในใจของเขา และนั่นก็คือความกลัว... ไม่ใช่กลัวเสียชื่อ ไม่ใช่กลัวความลับแตก แต่กลัวเสียเธอไป... เพราะเพียงแค่เสี้ยววินาทีที่เห็นเธอล้มลง โลกของเขาก็เหมือนจะหยุดหมุนในทันที ทางเดิ

