ไม่นานโต๊ะอาหารทรงสี่เหลี่ยมในห้องรับประทานอาหารก็ถูกจัดอย่างเรียบง่าย สเต๊กไก่สุกกำลังดีถูกหั่นเป็นชิ้นสวยงาม วางคู่กับมันบดเนียนนุ่มและผักย่างเนยสีสดจัดจานดูน่ากิน ซุปใสในถ้วยสีขาวสะอาดส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยไปทั่วห้อง จังหวะที่เธอกำลังจัดช้อนส้อมให้เข้าที่ เสียงประตูห้องนอนของเขาก็เปิดออก
กฤตภัทรเดินออกมาด้วยเสื้อยืดสีเรียบและกางเกงขายาวลำลอง สวมทับออร่าคุณหมอผู้เคร่งขรึมไว้ด้วยภาพลักษณ์ที่ผ่อนคลายกว่าที่ปาณชีวาเคยเห็น ผมที่เคยเซตเรียบเนี้ยบถูกรบกวนจากผ้าขนหนูจนยุ่งเล็กน้อยอย่างเป็นธรรมชาติ แว่นตาที่เคยสวมก็ถูกถอดออก ทำให้ดวงตาคมยิ่งโดดเด่นมากขึ้น ทว่าแม้จะดูสบายๆ กว่าตอนอยู่โรงพยาบาล แต่ออร่าน่าเกรงขามของเขาก็ยังไม่หายไปไหน
สายตาคมคู่นั้นมองผ่านโต๊ะอาหารอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันกลับมาที่เธอ ริมฝีปากหยักขยับเพียงเล็กน้อย
“เสร็จแล้วเหรอ”
ปาณชีวาพยักหน้ารับ
“ค่ะ ป่านทำสเต๊กไก่กับซุปให้อาหม
