“เบบี๋ดูหมดแรงยิ่งกว่าผมอีกนะครับ”
เสียงทุ้มของหมอโชนว่าขึ้นมาในตอนที่วางร่างบางในอ้อมแขนของตัวเองลงยืนบนพื้นในส่วนของโซนทำครัว เขาจับตัวแทนรักให้หันหน้ามาประจัญกัน พร้อมกับโน้มตัวก้มลงซุกไซ้ปลายจมูกคมสันโด่งกับซอกคอขาวที่ยังคงระสีไว้ จากร่องรอยที่ทำไปเมื่อหลายยกหลายรอบที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ แทนรักขยับแขนโอบคอเขาหลวม ๆ เอียงใบหน้าและเชิดขึ้นให้คอระหงนี้ตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์
“เหรอคะ แต่ฉันยังไหวอีกทั้งคืนเลยนะ”
เธอว่าพลางขยับเลื่อนมือลงมาเป็นทาบทับบนอกแกร่งของหมอโชนไว้อย่างเบามือ เงยมองตาก่อนจะออกแรงดันให้เขาเป็นฝ่ายที่ขยับมายืนพิงเคาน์เตอร์ครัวแทน ริมฝีปากเปรอะลิปสติกป้อนจูบไปตามเรือนกาย แผงอก ไหปลาร้า และลาดไหล่แกร่งของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเมียดละไม สลับขบกัดดูดดุนทำรอยสีเข้มไว้ไปทั่วราวกับลูกแมวแสนซนที่หมายจะตีตราเป็นเจ้าของชายผู้นี้ตลอดไป
แทนรักค่อย ๆ ขยับถอยหลังแล้วค้ำดันตัวเองขึ้น
