พอเพื่อนไม่สนใจเขาแล้ว ธันวาก็ขับรถออกมาจากบริษัท แต่ขับรถออกมาเพียงครู่เดียว เขาก็ชะลอรถจอดข้างทาง
ธันวาล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง เขาจ้องหน้าจอโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจโทรหาช่อใบบัว พอเธอรับสายเขาก็รีบบอกเธอว่า
“ฉันจะรับเลี้ยงเธอต่อไป เธอห้ามไปรับงานคนอื่นนะ เข้าใจไหม”
“ค่ะ บัวเข้าใจค่ะ”
น้ำเสียงของปลายสายสดใสยินดี เขาเดาว่าเธอน่าจะยิ้มด้วย พอคิดว่าเธอยิ้มดีใจที่เขาจะรับเลี้ยงเธอต่อไป ธันวาก็เผลอยิ้มตามไปด้วย
“วันนี้เธอไม่มีเรียน เธอควรมาหาฉัน”
พอตกลงว่าจะรับเลี้ยงเธอต่อ เขาก็เรียกร้องสิทธิ์ที่ควรได้
“เอ่อ...ตอนนี้บัวไม่สะดวกค่ะ บัวขอไปหาคุณธันวาตอนค่ำ ๆ ได้ไหมคะ”
“เธอไปไหน อย่าบอกนะว่าจะไปรับลูกค้าคนอื่น”
“ไม่ใช่ค่ะ บัวไม่รับลูกค้าคนอื่นเด็ดขาด บัวเป็นเด็กเลี้ยงของคุณธันวาคนเดียวเท่านั้น”
“แล้วทำไมถึงมาหาฉันไม่ได้”
“บัวนึกว่าคุณธันวาจะยกเลิกข้อตกลงของ
