ไข่มุกยื่นมือไปวางบนหลังมือของช่อใบบัว เธอบีบมือเพื่อนเบา ๆ แล้วถามว่า
“บัวคิดถึงแม่เหรอ”
“อือ…”
“แม่อยู่บนฟ้า แม่ต้องคอยมองบัวอยู่แน่เลย บัวต้องยิ้มเยอะ ๆ มีความสุขให้มาก ๆ แม่จะได้สบายใจ จะได้หมดห่วง”
“อือ บัวจะทำให้ได้อย่างที่มุกบอกนะ บัวจะพยายาม”
พลอยขวัญถอนหายใจ หรือโอบกอดเพื่อนแล้วโยกตัวเบา ๆ
“บัวเก่งที่สุด บัวต้องทำได้อยู่แล้ว เออนี่…”
พลอยขวัญปล่อยแขนออกจากช่อใบบัว แล้วก็ทำหน้าตื่นเต้นเหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ ทำให้เพื่อนทั้งสองหันไปมองหน้าเธอ แล้วรอคอยว่าเธอจะพูดอะไรออกมา พอพลอยขวัญเอาแต่นั่งยิ้มไม่พูดอะไร ไข่มุกจึงพูดขึ้นว่า
“ยัยพลอยบอกมาได้แล้ว มุกกับบัวรอฟังอยู่เนี่ย”
“สุดสัปดาห์นี้เป็นวันหยุดยาวตั้งสามวัน พวกเราไปเที่ยวเขาใหญ่ดีไหม บ้านพักตากอากาศของพี่อชิอากาศดีมาก วิวก็สวย แถมรอบหมู่บ้านยังมีคลองน้ำใสเอาไว้ให้พายเรือเล่นด้วยนะ พายัยบัวไปพักผ่อน ให้ธรรมชาติช่วยฮีลใ
