“เอ่อ...ก็ได้ค่ะ”
เมื่อเธออนุญาต ธันวาก็คว้าร่างบางมากอดไว้เต็มวงแขน
พอได้กอด ก็กอดอยู่ตั้งนาน ไม่อยากปล่อย
“คุณธันวาคะ บัวว่า น่าจะพอได้แล้วนะคะ”
ช่อใบบัวพูดอู้อี้กับอกกว้าง เพราะเขากอดเธอแน่นเหลือเกิน แทบจะกระดิกตัวไม่ได้
“บัวครับ”
“คะ”
ช่อใบบัวเงยหน้ามองคนที่ไม่ยอมปล่อยเธอสักที
“ขอหอมแก้มราตรีสวัสดิ์ได้ไหมครับ”
ช่อใบบัวอยากจะปฏิเสธ แล้วก็หนีเข้าห้อง แต่ติดตรงที่คนตัวโตไม่ยอมปล่อยเธอ หญิงสาวคิดว่า แค่หอมแก้มคงไม่เป็นไร ให้เขาหอม เสร็จแล้วก็จะได้แยกย้ายเข้านอนห้องใครห้องมัน
“ก็ได้ค่ะ”
ธันวายิ้มกว้างอย่างน่าหมั่นไส้ ก่อนจะก้มลงหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ หอมแก้มซ้าย แล้วก็หอมแก้มขวา แล้วก็จุ๊บหน้าผากมน
ช่อใบบัวถึงกับมองค้อนคนที่ขอหอมแก้มก่อนนอน เพราะเธอคิดว่าเขาจะหอมแค่ฟอดเดียว นี่เขาเล่นหอมไปตั้งสามฟอด
“ทีนี้ก็ปล่อยบัวได้แล้วค่ะ”
“ยังไม่อยากปล่อยเลยครับ”
ช่อใบบัวเงยหน้าขึ้น พอได้สบตา
